प्रमुख उपनिषदे · मुण्डकोपनिषद्
वेदसुद्धा अपरा
तत्रापरा ऋग्वेदो यजुर्वेदः सामवेदोऽथर्ववेदः शिक्षा कल्पो व्याकरणं निरुक्तं छन्दो ज्योतिषमिति । अथ परा यया तदक्षरमधिगम्यते ॥ ५ ॥
मग ते दोन्ही विद्या उलगडून सांगतात. अपरा विद्या म्हणजे ऋग्वेद, यजुर्वेद, सामवेद आणि अथर्ववेद. त्यांच्याबरोबर सहा शास्त्रे येतात: शिक्षा म्हणजे उच्चार, कल्प म्हणजे विधी, व्याकरण, निरुक्त म्हणजे शब्दांचा अर्थ, छंद आणि ज्योतिष. आणि ज्या विद्येने ते अविनाशी तत्त्व गाठता येते, ती परा विद्या. या सहांना वेदांगे, “वेदाचे अवयव”, म्हणतात. वेद अचूक म्हणण्यासाठी, आणि त्यातले विधी योग्य रीतीने, योग्य वेळी करण्यासाठी लागणारी ही कौशल्ये. ही यादी थक्क करणारी आहे. माणसाला शिकता येणारे सर्वांत पवित्र शब्द म्हणजे चार वेद, आणि अंगिरस त्यांनाच अपरा म्हणतात. शंकराचार्य स्पष्ट करतात: अपरा आहे ते वेदांचे शब्द आणि त्यांनी सांगितलेली कर्मे शिकणे. हे शिकणे कितीही मोठे असले, तरी ते येणाऱ्या-जाणाऱ्या गोष्टींबद्दलच असते. परा विद्या म्हणजे याच प्रकारचे आणखी शिकणे नव्हे. ते अक्षराला, त्या अविनाशी तत्त्वाला, प्रत्यक्ष जाणणे आहे: जे कधीही झिजत नाही, कधीही नाहीसे होत नाही, ते. तेच ब्रह्म, आणि शौनकांनी विचारलेली ती एकच गोष्टही तीच.