प्रमुख उपनिषदे · मुण्डकोपनिषद्
शेवटच्या श्वासाला मुक्ती
वेदान्तविज्ञानसुनिश्चितार्थाः संन्यासयोगाद्यतयः शुद्धसत्त्वाः । ते ब्रह्मलोकेषु परान्तकाले परामृताः परिमुच्यन्ति सर्वे ॥ ६ ॥
हे साधक कोण, आणि ते मुक्त कधी होतात? वेदांताचा अर्थ त्यांना निःसंशयपणे उमगला आहे. संन्यासाने ते शुद्ध झाले आहेत. अंतकाळी, ब्रह्मलोकांत, ते सगळे परम आणि अमर होतात, आणि सर्व बाजूंनी मुक्त होतात. वेदांत म्हणजे “वेदांचा अंत”: उपनिषदांचे आणि त्यांच्या शिकवणीचे नाव. संन्यास म्हणजे या शोधाला पूर्णपणे वाहिलेले संन्याशाचे जीवन. “ब्रह्मलोक” म्हणजे इथे खुद्द ब्रह्म, ब्रह्मदेवाचा लोक नव्हे; अनेक जण तिथे पोहोचतात, म्हणून अनेक “लोक” म्हटले आहे. “अंतकाळ” म्हणजे त्यांच्या शेवटच्या शरीराचा अंत. जिवंतपणीच ते अमर झाले होते, आणि मृत्यूच्या वेळी त्यांना बांधून ठेवणारे काहीच उरत नाही.