प्रमुख उपनिषदे · प्रश्नोपनिषद्
सर्वांत प्रवेश
विज्ञानात्मा सह देवैश्च सर्वैः प्राणा भूतानि सम्प्रतिष्ठन्ति यत्र तदक्षरं वेदयते यस्तु सोम्य स सर्वज्ञः सर्वमेवाविवेशेति ॥ ११ ॥
हा श्लोक अध्यायाचा शेवट करतो. जाणणारा आत्मा आपल्या साऱ्या शक्तींसह, प्राणांसह आणि महाभूतांसह, अक्षरात विसावतो. सौम्या, जो ते अक्षर जाणतो, तो सर्व जाणतो, आणि सर्वांत शिरतो. इथे सारे उत्तर एकत्र येते. इंद्रिये मनात झोपतात. प्राण पहारा देतात. मन स्वप्ने पाहते, मग स्वप्नांविना सुखात बुडते. आणि सारे काही, जाणणारा आणि जाणले जाणारे, अक्षरात विसावते, जसे पक्षी झाडावर विसावतात. गार्ग्यांनी झोपेविषयी विचारले होते, आणि त्यांना साऱ्या गोष्टींच्या मूळ आधाराचे ज्ञान मिळाले. रोज रात्री आपण त्याला नकळत स्पर्श करतो. ज्ञानी जागेपणी तिथे पोहोचतो, आणि सर्वांशी एकरूप होतो.