प्रमुख उपनिषदे · तैत्तिरीयोपनिषद्
भरपूर अन्न पिकवावे
अन्नं बहु कुर्वीत । तद्व्रतम् । पृथिवी वा अन्नम् । आकाशोऽन्नादः । पृथिव्यामाकाशः प्रतिष्ठितः । आकाशे पृथिवी प्रतिष्ठिता । तदेतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितम् । स य एतदन्नमन्ने प्रतिष्ठितं वेद प्रतितिष्ठति । अन्नवानन्नादो भवति । महान्भवति प्रजया पशुभिर्ब्रह्मवर्चसेन । महान् कीर्त्या ॥ १ ॥
तिसरे व्रत याहून अधिक मागते: अन्नाचा नुसता आदर पुरेसा नाही, ते भरपूर करावे. आता ही जोडी सगळे जग व्यापते. पृथ्वी अन्न आहे, आणि अवकाश तिला खाते. अवकाश पृथ्वीवर टेकले आहे, आणि पृथ्वी अवकाशात. व्रते शरीरापासून पाणी आणि अग्नीपर्यंत, आणि तिथून पृथ्वी आणि मोकळ्या आकाशापर्यंत चढत गेली आहेत. सगळीकडे खाण्याचे आणि खाल्ले जाण्याचे एकच मोठे चक्र चालू आहे. अन्नावर टेकलेले हे अन्न जो जाणतो, तो स्थिर उभा राहतो, आणि तेच वचन त्यालाही मिळते.