प्रमुख उपनिषदे · तैत्तिरीयोपनिषद्
प्रार्थना पूर्ण झाली
शं नो मित्रः शं वरुणः । शं नो भवत्वर्यमा । शं न इन्द्रो बृहस्पतिः । शं नो विष्णुरुरुक्रमः । नमो ब्रह्मणे । नमस्ते वायो । त्वमेव प्रत्यक्षं ब्रह्मासि । त्वामेव प्रत्यक्षं ब्रह्मावादिषम् । ऋतमवादिषम् । सत्यमवादिषम् । तन्मामावीत् । तद्वक्तारमावीत् । आवीन्माम् । आवीद्वक्तारम् । ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ १ ॥
पहिल्या प्रार्थनेनेच अध्याय संपतो, पण आता ती भूतकाळात आहे. मित्र, वरुण, अर्यमा, इंद्र, बृहस्पती आणि मोठमोठी पावले टाकणारा विष्णू आमच्यावर कृपा करोत. ब्रह्माला नमस्कार. हे वायू, तुला नमस्कार; तूच ते ब्रह्म, जे आम्हाला प्रत्यक्ष जाणवते. म्हणून मी तुलाच ब्रह्म म्हटले. मी ऋत बोललो, सत्य बोललो: जे योग्य आणि खरे तेच. त्याने माझे रक्षण केले; त्याने माझ्या गुरूंचे रक्षण केले. ॐ शांती, शांती, शांती. उच्चार, ध्यान आणि आचरण यांतले शिष्याचे शिक्षण पूर्ण झाले. पुढचा भाग थेट ब्रह्माकडे वळतो, आणि त्याच्या आनंदस्वरूपाकडे.