प्रमुख उपनिषदे · तैत्तिरीयोपनिषद्
मुक्ताचे गाणे
स य एवंवित् । अस्माल्लोकात्प्रेत्य । एतमन्नमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं प्राणमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं मनोमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतं विज्ञानमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । एतमानन्दमयमात्मानमुपसङ्क्रम्य । इमांल्लोकान्कामान्नी कामरूप्यनुसञ्चरन् । एतत् साम गायन्नास्ते । हा ३ वु हा ३ वु हा ३ वु ॥ ५ ॥
हे जो जाणतो, तो हे जग सोडताना अन्नमय आत्म्यात प्रवेश करतो, मग प्राणमय आत्म्यात. मग तो मनोमय आत्म्यात, मग विज्ञानमय आत्म्यात, आणि शेवटी आनंदमय आत्म्यात प्रवेश करतो. भृगूच्या शोधाच्या याच त्या पाच पायऱ्या. त्यांच्या शेवटी जाणणारा कुठे कोंडला जात नाही. तो या जगांतून मनाप्रमाणे फिरतो, हवे ते खातो, हवे ते रूप घेतो. भाष्यकारांच्या मते, आता प्रत्येक जग त्याचाच आत्मा आहे. आणि तो बसून एक साम गातो. साम म्हणजे सामवेदाच्या, पवित्र गायनाच्या वेदाच्या, पद्धतीने गायलेला मंत्र. त्याची सुरुवात निखळ आश्चर्याच्या उद्गारांनी होते: “हा वु! हा वु! हा वु!”, म्हणजे “अहाहा, काय अद्भुत!”