संत कबीर · प्रेम आणि विरह
कोटी सूर्यांवरचे एक छत्र
कोटिन भानु चंद्र तारागन, छत्र की छाँह रहाई मन में मन नैनन में नैना, मन नैना इक हो जाई सुरत सुहागिन मिलन पिया को, तनके तपन बुझाई कहैं कबीर मिलैं प्रेम-पूरा, पिया में सुरत मिलाई
कोटीच्या कोटी सूर्य, चंद्र आणि तारे एकाच छत्राच्या सावलीत राहतात. राजाच्या डोक्यावर धरतात तसे हे देवाचे छत्र आहे, आणि त्याची सावली आकाशभर पसरली आहे. मनाच्या आत आणखी एक मन आहे, आणि डोळ्यांच्या आत आणखी एक डोळा. तो स्वतः देव आहे; आत बसून तोच जाणतो आणि पाहतो. मग मन आणि डोळा एकरूप होतात. सुरत म्हणजे जिवाचे लक्ष. ते आता इकडेतिकडे भटकणे सोडून पूर्णपणे त्याच्याकडेच लागले आहे. म्हणून सुरत नांदती नवरी झाली आहे; तिचा नवरा तिच्या सोबत आहे. ती आपल्या प्रियाला भेटते, आणि देहाचा दाह शमतो. कबीर सांगतात, सुरत प्रियामध्ये पूर्ण मिसळून गेली, की संपूर्ण प्रेम लाभते.