संत कबीर · प्रेम आणि विरह
प्रियाच्या रंगात रंगलेली
ऋतु फागुन नियरानी, कोई पिया से मिलावे पिया को रूप कहाँ लौं बरनूं, रूपहिं माहिं समानी जो रंग रंगे सकल छवि छाके, तन मन सभी भुलानी यों मत जानै यही फाग है, यह कछु अकह कहानी कहें कबीर सुनो भाई साधो, यह गति बिरले जानी
फाल्गुन महिना जवळ आला आहे: कोणी मला माझ्या प्रियाची भेट घडवील का? फाल्गुनात हिवाळा संपतो, आणि याच महिन्यात होळी येते. होळीला लोक एकमेकांवर रंग उधळतात; गाण्यातला फाग म्हणजे हाच रंगांचा खेळ. माझ्या प्रियाचे, त्या प्रभूचे रूप मी किती वर्णन करू? मी त्या रूपातच विरघळून गेले आहे. त्याच्या रंगात रंगून, त्याच्या साऱ्या सौंदर्यात गुंग होऊन, मी देह आणि मन दोन्ही विसरले आहे. याला केवळ होळीचा खेळ समजू नका. ही कहाणी शब्दांत सांगताच येत नाही. कबीर साधूला भाऊ म्हणतात, आणि त्याला सांगतात: ही अवस्था क्वचितच कोणाला उमगते.