संत कबीर · प्रेम आणि विरह
चंद्राकडे टक लावणारा चकोर
मोहि तोहि लगि कैसे छूटे? जैसे कमल पत्र जल बासा, ऐसे तुम साहिब हम दासा जैसे चकोर तकत निस चंदा, ऐसे तुम साहिब हम बंदा मोहि-तोहि आदि-अंत बन आई, अब कैसे लगन दुराई कहें कबीर हमरा मन लागा, ज्यों सरिता सिंधु समाई
तुझे-माझे हे नाते कसे बरे सुटेल? कबीर हा प्रश्न देवाला विचारतात; तोच त्यांचा स्वामी, आणि ते त्याचे सेवक. कमळाचे पान जसे पाण्यावरच वसते, तसा तू माझा स्वामी आणि मी तुझा दास. चकोर पक्षी चांदण्यावर जगतो, असे म्हणतात; तो जसा रात्रभर चंद्राकडे टक लावून बसतो, तसा तू माझा स्वामी आणि मी तुझा बंदा, तुझ्या ताब्यातला सेवक. आपल्यातले हे नाते अगदी सुरुवातीपासून जुळले आहे, आणि शेवटपर्यंत टिकणार आहे; आता ही ओढ बाजूला सारायची तरी कशी? कबीर म्हणतात, माझे मन तुझ्यापाशी असे जडले आहे, जशी नदी समुद्राला मिळते आणि त्यातच हरवून जाते.