सतगुर साँचा सूरिवाँ, सबद जु बाह्या एक।
लागत ही मैं मिल गया, पड़या कलेजै छेक॥
सद्गुरू खरे शूरवीर आहेत. त्यांनी एकच बाण सोडला, एकच शब्द. तो लागताच मी त्यात विरून गेलो, आणि काळजाला आरपार छेद पडला.
दुसऱ्या बाणाची गरजच पडली नाही: गुरूंचा एक बोल थेट कबीरांच्या काळजात घुसला.