मनाचे श्लोक
आकाशाची उपमाही अपुरी
नभें व्यापिलें सर्व सृष्टीस आहे । रघूनायेका ऊपमा ते न साहे । दुजेवीण जो तोचि तो हा स्वभावें । तया व्यापकु व्यर्थ कैसें म्हणावें ॥
आकाशाने सारी सृष्टी व्यापली आहे. तरीही ती उपमा रघुनायकाला लागू पडत नाही. त्याच्याशिवाय दुसरे काहीच नाही; स्वभावानेच तो केवळ तोच आहे. मग त्याला व्यापक का म्हणावे? तो शब्द पोकळ आहे. श्लोक १९५ ने देवाला आकाशासारखा म्हटले होते; येथे समर्थ ती उपमाच बाजूला ठेवतात. आकाश स्वतःहून वेगळ्या अशा जगाला व्यापते. पण रामाशिवाय दुसरे काहीच नाही; त्याच्याहून वेगळे असे व्यापायला काही उरतच नाही.