मनाचे श्लोक
आतून साक्ष येते
अहंतागुणें नीति सांडी विवेकी। अनीतीबळें श्लाघ्यता सर्व लोकीं। परी अंतरीं सर्व ही साक्ष येते। प्रमाणांतरें बुद्धि सांडूनि जाते॥
‘मी’पणाच्या अहंतेमुळे, बरे-वाईट ओळखणारा विवेकी माणूसही नीती सोडतो. अनीतीच्या बळावर तो मोठा होतो, आणि सगळे जग त्याची वाहवा करते. पण अंतरात या सगळ्याची साक्ष उमटत असते. मग त्याची बुद्धी दुसरे दुसरे युक्तिवाद पुढे करते, आणि त्या साक्षीपासून दूर निघून जाते. कमी वजनाने माल तोलून श्रीमंत झालेल्या एखाद्या व्यापाऱ्याचा विचार करा. गावाला त्याच्या घराचे आणि देणग्यांचे कौतुक वाटते; ती सगळी श्रीमंती कशाच्या जोरावर आली, हे फक्त त्यालाच ठाऊक असते. आतला साक्षी जाणतो; पण त्याची बुद्धी त्या चुकीचे समर्थन करणारे युक्तिवाद उचलते, आणि त्यांच्याबरोबर निघून जाते.