मनाचे श्लोक
अक्षय मोक्ष देणारा
जया चक्षुनें लक्षितां लक्षवेना। भवा भक्षितां रक्षितां रक्षवेना। क्षयातीत तो अक्षय मोक्ष देतो। दयादक्ष तो साक्षिने पक्ष घेतो॥
डोळ्यांनी कितीही न्याहाळले, तरी तो दिसत नाही. जन्म-मृत्यूचा फेरा माणसाला गिळू लागला, की कोणताही रक्षणकर्ता त्याचे रक्षण करू शकत नाही. जो सर्व क्षयाच्या पलीकडे आहे, तो कधीही क्षय न पावणारा मोक्ष देतो. तो दया करायला सदैव तत्पर असतो, आणि अंतरात साक्षी म्हणून तुझी बाजू घेतो. या श्लोकातला ‘तो’ म्हणजे देव: हे श्लोक ज्या निराकाराचा शोध घेत आहेत, तो. साक्षी म्हणजे आत्मा. तू जे जे करतोस ते तो पाहतो, पण त्यातल्या कशाचाही त्याला स्पर्श होत नाही. आणि हाच साक्षी तुझी बाजू घेतो.