मनाचे श्लोक
बळाने आगळा राम
बळें आगळा राम कोदंडधारी। महां काळ विक्राळ तो ही थरारी। पुढें मानवा किंकरा कोण केवा। प्रभाते मनीं राम चिंतीत जावा॥
दिवसाची सुरुवात होताच मन रामाकडे वळवावे. तो कोदंड धनुष्य धारण करतो, आणि बळात त्याच्या तोडीचा कोणीच नाही. मोठा विक्राळ काळ, म्हणजे खुद्द मृत्यूसुद्धा, त्याच्यापुढे थरथर कापतो. मग माणसासारख्या पामर सेवकाची त्याच्यापुढे काय किंमत? त्याची गणतीच नाही. काळ म्हणजे वेळ, आणि वेळेबरोबर प्रत्येक जिवाला येणारा मृत्यूही. विचार मोठ्याकडून लहानाकडे जातो: त्या धनुष्यापुढे खुद्द मृत्यूच थरथरतो, तर कोणताही माणूस त्याच्यापुढे टिकू शकत नाही.