मनाचे श्लोक
भक्तीच्या वाटेने चाल
मना सज्जना भक्तिपंथेचि जावें । तरी श्रीहरी पाविजेतो स्वभावें । जनीं निंद्य तें सर्व सोडूनि द्यावें । जनीं वंद्य तें सर्व भावें करावें ॥
हे सज्जन मना, भक्तीच्या वाटेनेच जावे; दुसरी कोणती वाट नको. मग श्रीहरी आपोआपच भेटतो. लोकांत जे निंद्य मानले जाते, ते सगळे सोडून द्यावे. आणि लोकांत जे वंद्य आहे, ते सगळे मनापासून करावे. हा श्लोक एकाच वेळी दोन गोष्टी मागतो: देवाकडे नेणारी आतली वाट, आणि लोकांच्या नजरेतही निर्मळ असे जगणे. समर्थ येथे स्वतःच्या मनाशी बोलतात; म्हणूनच या श्लोकांना ‘मनाचे श्लोक’ म्हणतात. ते मनाला ‘मना सज्जना’ अशी हाक मारतात. सज्जन म्हणजे चांगला, सद्गुणी माणूस; अशा माणसाशी बोलावे तसे समर्थ मनाशी बोलतात. सज्जन मनाने रोज कसे वागावे, हा विषय या श्लोकापासून सुरू होतो आणि श्लोक १० पर्यंत चालतो. हे श्लोक ज्या रामाची स्तुती करतात, तो हरीचाच अवतार आहे.