मनाचे श्लोक
चर्मचक्षूंना न दिसणारे
जगीं पाहतां चर्मचक्षीं न लक्षे। जगीं पाहतां ज्ञानचक्षीं निरक्षे। जगीं पाहतां पाहणें जात आहे। मना संत आनंत शोधूनि पाहें॥
जगात चर्मचक्षूंनी पाहिले, तर ते लक्षातही येत नाही. जगात ज्ञानचक्षूंनी पाहिले, तर ते दिसते. जगात पाहता पाहता पाहणेच नाहीसे होते. हे मना, संतांपाशी जा, आणि तिथे अनंताला शोधून पाहा. चर्मचक्षू म्हणजे देहाचे डोळे. ज्ञानचक्षू म्हणजे आतली समज; देहाच्या डोळ्यांना जे दिसत नाही, ते तिला दिसते. तिसऱ्या ओळीत तर ते पाहणेही जाते. मग अनंताच्या बाहेर उभे राहून त्याच्याकडे पाहणारा कोणीच उरत नाही.