मनाचे श्लोक
देहाचे रक्षण व्यर्थ
देहेरक्षणाकारणें येत्न केला । परी सेवटीं काळ घेउनि गेला । करी रे मना भक्ति या राघवाची । पुढें अंतरीं सोडिं चिंता भवाची ॥
देह सुरक्षित राहावा म्हणून खूप प्रयत्न केले; पण शेवटी काळ त्याला घेऊन गेलाच. काळ म्हणजे येथे मृत्यूच. म्हणून हे मना, या राघवाची भक्ती कर. मग पुढे अंतरातून भवाची, म्हणजे जन्म-मरणाच्या फेऱ्याची, सगळी चिंता सोडून दे. खाऊ-पिऊ घातले, शुश्रूषा केली, डोळ्यांत तेल घालून जपले; तरीही देह गेलाच. जी काळजी त्याला वाचवू शकली नाही, ती रामाला दिलेली बरी. आणि तिच्याबरोबरची चिंताही मग खाली ठेवता येते.