मनाचे श्लोक
दुसऱ्याचे धन नको
नको रे मना द्रव्य तें पूढिलांचें । अती स्वार्थबुद्धी न रे पाप सांचे । घडे भोगणें पाप तें कर्म खोटें । न होतां मनासारिखें दु:ख मोठें ॥
हे मना, दुसऱ्याच्या धनावर मन ठेवू नकोस. अति स्वार्थबुद्धीने फक्त पापाचा साठा होतो. ते पाप भोगावेच लागते; असे कर्म खोटेच. आणि मनासारखे घडले नाही, तर दुःखही मोठे होते. समर्थांच्या काळातल्या एखाद्या गावात, शेजाऱ्याच्या शेताची एक पट्टी बळकावण्यासाठी कोणी हद्दीचा दगड सरकवतो. ते पाप आता त्याच्या माथी बसते. आणि डाव फसला, तर पापही त्याचे, आणि दुःखही त्याचेच.