मनाचे श्लोक
गर्भवासाची यातना
बहू हिंपुटी होइजे मायपोटीं । नको रे मना यातना तेचि मोठी । निरोधें पचे कोंडिलें गर्भवासीं । अधोमूख रे दुख त्या बाळकासी ॥
आईच्या पोटात जीवाला फार हाल सोसावे लागतात. नको रे मना, ते पुन्हा मागू नकोस; ती सर्वांत मोठी यातना आहे. गर्भवासात कोंडलेला, बाहेर पडायला वाट नाही, असा तो जीव तिथल्या उष्णतेत जणू शिजत असतो. आणि ते बाळ खाली डोके करून वेदनेत पडलेले असते. जन्माची किंमत इतकी मोठी आहे, म्हणून पुन्हा जन्माची इच्छा धरू नकोस, असे हा श्लोक मनाला सांगतो. दासबोध या आपल्या मोठ्या ग्रंथात समर्थांनी जन्माच्या दुःखांवर एक संपूर्ण समासच लिहिला आहे. तिथेही आईच्या देहाच्या उष्णतेत गर्भातल्या बाळाचे मांस आणि हाडे जणू शिजतात, असे वर्णन आहे.