मनाचे श्लोक
जेथे सर्व सुख तेथे लक्ष
मना पाविजे सर्वही सूख जेथें। अती आदरें ठेवीजे लक्ष तेथें। विवेकें कुडी कल्पना पालटीजे। मना सज्जना राघवीं वस्ति कीजे॥
हे मना, जेथे सगळे सुख मिळते, तेथे अगदी मनापासून, आदराने आपले लक्ष लाव. विवेकाने, म्हणजे खरे आणि क्षणिक यांतला फरक ओळखून, आपल्या वाईट कल्पना पालटून टाक. राघवात राहा, हे सज्जन मना; तेथेच आपली वस्ती कर. समर्थ मनाला कल्पना करणे थांबवायला सांगत नाहीत; कशाची कल्पना करावी, ते बदलायला सांगतात. कल्पना म्हणजे मनाने रंगवलेली चित्रे; आणि श्लोक या कल्पनांना ‘कुडी’, म्हणजे वाईट, म्हणतो. विवेकाने पाहिले, की श्रीमंतीचे किंवा बदला घेण्याचे दिवास्वप्न आपली चमक गमावते. मग त्यात अडकलेले लक्ष रामाकडे वळायला मोकळे होते.