मनाचे श्लोक
जेवणात माशी
जेणें मक्षिका भक्षिली जाणिवेची। तया भोजनाची रुची प्राप्ति कैंची। अहंभाव ज्या मानसींचा विरेना। तया ज्ञान हें अन्न पोटीं जिरेना॥
ज्याने जाणतेपणाची माशी गिळली आहे, त्याला जेवणाची गोडी कशी लागणार? ज्याच्या मनातला अहंभाव विरघळत नाही, त्याच्या पोटात ज्ञानाचे हे अन्न जिरत नाही. घासात माशी आली, की मळमळते; जेवण कितीही उत्तम असले, तरी सगळे वाया जाते. येथे आत्मज्ञान हे जेवण आहे, आणि ‘मी जाणता आहे’ हा अभिमान ही माशी. तो अभिमान आहे तोवर, ज्या अन्नाने पोषण व्हायला हवे, ते कधीच पचत नाही.