मनाचे श्लोक
कल्पनांनी रामभेट होत नाही
मना कल्पना कल्पितां कल्पकोटी। नहे रे नहे सर्वथा रामभेटी। मनीं कामना राम नाहीं जयाला। अती आदरें प्रीति नाहीं तयाला॥
हे मना, तू कोटी कल्प कल्पना करत बसलास, तरी ती रामभेट नव्हे; नाही रे नाही, कोणत्याही प्रकारे नव्हे. ज्याच्या मनात कामना आहेत, राम नाही, त्याच्या मनात रामाविषयी खोल, आदरयुक्त प्रेम नसते. पहिल्या ओळीत एकाच धातूचा खेळ आहे: ‘कल्पना कल्पितां कल्पकोटी’, म्हणजे कोटी कल्प कल्पना करत राहणे. कल्प म्हणजे विश्वाचे एक युग, अब्जावधी वर्षांचे. ‘नहे रे नहे’ यात समर्थ अगदी रोखठोक बोलतात. युगानुयुगे मनात रामाचे चित्र रंगवले, तरी ती त्याची भेट नव्हे; मेजवानीचे स्वप्न पाहिल्याने जेवण होत नाही, तसेच.