मनाचे श्लोक
कोणताही दृष्टान्त अपुरा
मना ना कळे ना ढळे रूप ज्याचें । दुजेवीण तें ध्यान सर्वोत्तमाचें । तया खूण ते हीण दृष्टान्त पाहे । तेथें संग निःसंग दोनी न साहे ॥
हे मना, त्याचे रूप तुला कळत नाही, आणि ते कधी ढळतही नाही. सर्वोत्तमाचे, देवाचे ध्यान दुजेपणाशिवाय असते: त्याच्यापासून वेगळा उभा राहणारा कोणी उरतच नाही. त्याच्याकडे बोट दाखवणारी प्रत्येक खूण तोकडी पडते; पाहा, प्रत्येक दृष्टान्त कसा अपुरा ठरतो. तिथे संगाला जागा नाही, आणि निःसंगपणालाही नाही. याआधीचे श्लोक पुन्हा पुन्हा सांगत होते: संग सोड. येथे तेही गळून पडते. जिथे दुसरे काहीच नाही, तिथे धरून ठेवण्यासारखे काही नाही, आणि सोडण्यासारखेही काही नाही.