मनाचे श्लोक
मनाच्या कल्पना सराव्या
मनें कल्पिला वीषयो सोडवावा। मनें देव निर्गुण तो वोळखावा। मनें कल्पितां कल्पना ते सरावी। सदा संगती सज्जनाची धरावी॥
हवेहवेसे विषय मनानेच कल्पून ठेवले आहेत; त्यांच्यातून मनाला सोडव. जो कोणत्याही गुणांच्या पलीकडे आहे, त्या निर्गुण देवाला मनाने ओळखावे. मन कल्पना रचू लागते, तेव्हा ती कल्पनाच सरून जावी. आणि आयुष्यभर सज्जनांच्या संगतीला धरून राहा. पहिल्या तीनही ओळींत तेच मन आहे. ते आपल्याला हवे ते कल्पते; त्याने देवाला ओळखायचे आहे; आणि त्याचे कल्पना रचणे संपायचे आहे.