मनाचे श्लोक
मनाच्या पलीकडे राहा
गतीकारणें संगती सज्जनाची। मती पालटे सूमती दुर्जनाची। रतीनायिकेचा पती नष्ट आहे। म्हणोनी मनातीत होऊनी राहे॥
आयुष्य ज्या ध्येयाकडे चालले आहे, ती गती गाठायची असेल, तर सज्जनांची संगत धरावी. त्यांच्या संगतीत दुर्जनाचीही मती पालटते आणि ती सुमती होते. रतीचा पती कामदेव हा दुष्ट आहे. म्हणून मनाच्या पलीकडे जा, आणि जिथे मनाची पोच नाही, तिथेच राहा. कामदेवाचे एक जुने संस्कृत नाव आहे मनसिज, म्हणजे मनात जन्मलेला. कदाचित हाच धागा या ओळींना जोडतो. सत्संगाने वाईट मन चांगले होते; आणि काम मनातच जन्मतो, म्हणून श्लोक मनाच्याच पलीकडे उभे राहायला सांगतो. याआधीच्या श्लोकाने सज्जन मनाला सज्जनांमध्ये वस्ती करायला सांगितले होते; ती संगत काय करते, ते हा श्लोक सांगतो.