मनाचे श्लोक
नामावर विश्वास ठेव
नव्हे कर्म ना धर्म ना योग कांहीं। नव्हे भोग ना त्याग ना सांग पाहीं। म्हणे दास विश्वास नामीं धरावा। प्रभाते मनीं राम चिंतीत जावा॥
नाम म्हणजे भक्तीने घेतलेले रामनाम. त्याला कर्मकांड लागत नाही, धर्माची कर्तव्ये लागत नाहीत, आसन-प्राणायामाचा योगही लागत नाही. ते तुला जग भोगायला सांगत नाही, आणि जगाचा त्याग करायलाही सांगत नाही. पाहा आणि सांग: यांपैकी काही तरी ते मागते का? दास म्हणतो: नामावर विश्वास ठेवावा. पहाटे मनात रामाचे चिंतन करावे. ही शेवटची ओळ म्हणजे ध्रुपद आहे. श्लोक ६७ पासून या श्लोकापर्यंत ती दहा वेळा येते; आणि ती पहिल्यांदा श्लोक ३ मध्ये आली होती. येथे ही मालिका संपते. आणि याच श्लोकात समर्थ पहिल्यांदा स्वतःला ‘दास’ म्हणतात, म्हणजे आपली नाममुद्रा उमटवतात. पुढे आणखी काही श्लोकांत ते असे करतात; अगदी शेवटच्या श्लोकातही.