मनाचे श्लोक
सगळेच राहून गेले
येथासांग रे कर्म तें हि घडेना। घडे धर्म तें पुण्य गांठीं पडेना। दया पाहतां सर्वभूतीं असेना। फुकाचें मुखीं नाम तें ही वसेना॥
शास्त्राने सांगितल्याप्रमाणे यथासांग कर्म काही घडत नाही. जे थोडेफार धर्मकार्य घडते, त्याचे पुण्य गाठीशी पडत नाही. सर्व जिवांविषयी दया शोधू गेले, तर ती दिसत नाही. आणि फुकट मिळणारे नामही मुखी टिकत नाही. पूर्वी पुण्य म्हणजे जणू पदराच्या गाठीला बांधून ठेवलेले पैसे, पुढे उपयोगी पडावे म्हणून जपलेले; येथे काहीच गाठीशी पडत नाही. एकेक वाट निसटत जाते: कर्मकांड, सत्कर्म, दया. शेवटी सर्वांत सोपी वाट उरते, काहीच न मागणारे नाम; आणि तेही घेतले जात नाही.