मनाचे श्लोक
सज्जनसंगतीने काळही भंगतो
धरीं रे मना संगती सज्जनाची। जेणें वृत्ति हे पालटे दुर्जनाची। बळें भाव सद्बुद्धि सन्मार्ग लागे। महां क्रूर तो काळ विक्राळ भंगे॥
हे मना, सज्जनांची संगत घट्ट धर. तिच्यामुळे दुर्जनाचीही वृत्ती पार पालटते. त्या संगतीत भाव दृढ होतो, सद्बुद्धी येते, आणि माणूस सन्मार्गाला लागतो. आणि महाक्रूर, विक्राळ काळसुद्धा तिच्यापुढे भंगून जातो. काळ म्हणजे वेळ, आणि मृत्यूही: सगळ्यांना गिळणारा. श्लोक लहानाकडून मोठ्याकडे जातो. आधी संगत दुर्जनाची वृत्ती बदलते, मग त्याला भाव आणि सद्बुद्धी देते. आणि शेवटी, सर्वांत क्रूर असा काळही तिच्यापुढे मोडून पडतो.