मनाचे श्लोक
संसाराची भुरळ
मना पावना भावना राघवाची। धरीं अंतरीं सोडिं चिंता भवाची। भवाची जिवा मानवा भूलि ठेली। नसे वस्तुची धारणा वेर्थ गेली॥
हे मना, राघवाची भावना अंतरात धरून ठेव; ती तुला पावन करते. जन्म-मृत्यूच्या या भवाची चिंता सोडून दे. भवाने माणसाच्या जिवाला भुरळ घातली आहे, आणि जीव त्या भुरळीतच अडकून राहिला आहे. जे खरोखर आहे ती वस्तू तो कधी धरत नाही, आणि त्याचे आयुष्य वाया जाते. जे खरोखर आहे, त्याला समर्थ ‘वस्तु’ म्हणतात: कधीच न सरणारे एकमेव सत्य. संसाराच्या काळज्यांत गुरफटलेला जीव तिच्यापर्यंत कधीच पोहोचत नाही; आयुष्य वाया जाते, असे श्लोक म्हणतो ते याच अर्थाने.