मनाचे श्लोक
सर्वत्र भरलेले, तरी कळत नाही
दिसेना जनी तेंचि शोधूनि पाहें। बरें पाहतां गूज तेथें चि आहे। करी घेऊं जातां कदा आडळेना। जनीं सर्व कोंदाटलें तें कळेना॥
लोकांमध्ये जे दिसत नाही, त्याचाच शोध घे, आणि पाहा. नीट पाहिले, तर ते गूज तिथेच आहे. हातात घ्यायला गेले, तर ते कधीच हाती लागत नाही. लोकांत सगळीकडे ते गच्च भरून राहिले आहे; आणि तरीही ते कळत नाही. गूज म्हणजे लपलेले, पण आधीपासून तिथेच असलेले काही. ते इतके जवळ आहे की प्रत्येक जागा त्याने भरली आहे; तरी ते कोणाच्याही मुठीत येत नाही. बंद खोलीतली हवा काहीशी अशीच असते. ती कोपऱ्याकोपऱ्यात भरलेली असते; पण आजवर कोणालाच मूठभर हवा हातात धरता आलेली नाही.