मनाचे श्लोक
शंकराला निववणारे नाम
तिन्ही लोक जाळूं शके कोप येतां। निवाला हरू तो मुखें नाम घेतां। जपे आदरें पार्वती विश्वमाता। म्हणोनी म्हणा तेंचि हें नाम आतां॥
शंकराला कोप आला, तर तो त्रैलोक्य जाळू शकतो. तरी तोच शंकर मुखाने नाम घेऊन निवाला. विश्वमाता पार्वती आदराने त्याच नामाचा जप करते. म्हणून तेच नाम म्हणा, आणि आताच म्हणा. येथून नामाने तारलेल्यांच्या कथा सुरू होतात: आधी शंकर, मग अजामेळ, प्रह्लाद, पाण्यावर तरंगलेले दगड, आणि काशीत देह ठेवणारे. आणि शेवटी, नाम न घेणाऱ्यांची हानी. शंकर नामाने निवाल्याची आणखी एक गोष्ट श्लोक ८२ मध्ये आली होती. समुद्रमंथनात वर आलेले विष जगाला वाचवण्यासाठी शंकराने प्राशन केले; त्या विषाचा दाह नामाने शांत झाला, असे रामभक्त मानतात. एका प्रसिद्ध संस्कृत श्लोकात शंकर पार्वतीला सांगतो, की एक रामनाम विष्णूच्या सहस्र नामांच्या बरोबरीचे आहे.