मनाचे श्लोक
श्रीवराला अंतरात धरा
धरा श्रीवरा त्या हरा अंतरातें। तरा दुस्तरा त्या परा सागरातें। सरा वीसरा त्या भरा दुर्भरातें। करा नीकरा त्या खरा मछरातें॥
श्रीवराला, लक्ष्मीपती विष्णूला, अंतरात धरा; जसा हर, म्हणजे शंकर, त्याला आपल्या अंतरात धरतो. तरायला कठीण असा हा दूरवर पसरलेला संसारसागर तरून जा. कधीच न भरणाऱ्या पोटाकडे पाठ फिरवा, त्याला विसरा. आणि मत्सर कितीही उग्र असला, तरी त्याच्याशी सर्व बळाने लढा. हा श्लोक यमकांची एक साखळी आहे. त्यातले शब्द जोडीजोडीने येतात, आणि प्रत्येक जोडीचा शेवट ‘रा’ने होतो: धरा श्रीवरा, तरा दुस्तरा, सरा वीसरा, करा नीकरा. प्रत्येक जोडी एक आज्ञा देते: धरा, तरा, विसरा, लढा. इतक्या दाटीने रचलेल्या ओळींचे एकाहून अधिक अर्थ लावता येतात. येथे ‘हर’ म्हणजे शंकर, असा अर्थ घेतला आहे; पुढच्या श्लोकांत हाच शंकर विष्णूचा अवतार असलेल्या रामाला सदा चिंतनात ठेवतो.