निवडक दासबोध ओव्या · Devotion
नाना फळें पक्षी खाती · दासबोध ७.९.३९-४०
नाना फळें पक्षी खाती । तेणेंचि तयां होय तृप्ती । परी त्या चकोराचे चित्तीं । अमृत वसे ॥ ३९॥ तैसें संसारी मनुष्य । पाहे संसाराची वास । परी जे भगवंताचे अंश । ते भगवंत इच्छिती ॥ ४०॥
श्रवणाच्या या समासात समर्थ सांगतात की खरा ग्रंथ तो, ज्याने विषयवासना मोडते आणि भक्ती व विरक्ती उपजते. मोक्षाशिवाय दुसरे फळ सांगणारी फलश्रुती म्हणजे दुराशेची पोथी, असे ते आधी सांगतात. पक्षी नाना फळे खातात, आणि त्यानेच तृप्त होतात. पण चकोराच्या चित्तात अमृतच वसलेले असते. चकोर म्हणजे काव्यातला, चंद्रकिरणांचे अमृत पिऊन जगणारा पक्षी. तसेच, संसारी माणूस संसाराचीच वाट पाहतो. पण जे भगवंताचे अंश आहेत, ते भगवंतालाच इच्छितात, असे समर्थ सांगतात. पुढच्या ओव्यांत ते सांगतात, ज्याचा जसा स्वभाव, तसे त्याला हवे असते. ज्ञान्याला ज्ञान, भजकाला भजन, कृपणाला धन, आणि योग्याला योग.