निवडक दासबोध ओव्या · This Book and This Life
लोक मरमरों जाती · दासबोध ११.३.६-७
लोक मरमरों जाती । वडिलें गेलीं हे प्रचिती । जाणत जाणत निश्चिती । काये मानिलें ॥ ६ ॥ अग्न गृहासी लागला । आणि सावकास निजेला । तो कैसा म्हणावा भला । आत्महत्यारा ॥ ७ ॥
अनेक जन्मांच्या शेवटी नरदेह मिळतो. पण बालपण नकळत जाते, तारुण्य विषयांत खर्च होते, आणि म्हातारपण रोगांत. मग भगवंताचा योग कधी साधायचा, असे समर्थ शिकवणीच्या या समासात विचारतात. लोक मरमरून जात आहेत. आपले वडीलधारे गेले, हा तर प्रत्यक्ष अनुभव आहे. हे निश्चितपणे जाणत असूनही आपण काय समजून बसलो आहोत, असे समर्थ विचारतात. घराला आग लागली आहे, आणि माणूस निवांत झोपला आहे. त्याला भला कसे म्हणावे? तो तर आत्महत्याराच, म्हणजे आपला घात आपणच करणारा. पुढे समर्थ सांगतात, आता असे करू नये. मोठ्या विवेकाने वागावे, आणि इहलोक व परलोक दोन्ही साधावेत.