निवडक दासबोध ओव्या · Worldly Life Done Well
म्हणोन दुसर्यास सुखी करावें · दासबोध १४.६.२३-२५
म्हणोन दुसर्यास सुखी करावें । तेणें आपण सुखी व्हावें । दुसर्यास कष्टवितां कष्टावें । लागेल स्वयें ॥ २३ ॥ हें तों प्रगटचि आहे । पाहिल्याविण कामा नये । समजणें हा उपाये । प्राणीमात्रासी ॥ २४ ॥ समजले आणि वर्तले । तेचि भाग्यपुरुष जाले । यावेगळे उरले । तें करंटे पुरुष ॥ २५ ॥
म्हणून दुसऱ्याला सुखी करावे, आणि त्यानेच आपण सुखी व्हावे. दुसऱ्याला कष्ट दिले, तर ते कष्ट आपल्यालाच भोगावे लागतील. हे तर उघडच आहे. पण नीट पाहिल्यावाचून ते कामाला येत नाही. समजणे, हाच प्राणिमात्राला उपाय आहे. जे समजले आणि तसे वागले, तेच भाग्यवान पुरुष झाले. याहून वेगळे जे उरले, ते करंटे, म्हणजे दुर्भागी पुरुष. चातुर्याच्या, म्हणजे माणसे आणि व्यवहार जाणण्याच्या शहाणपणाच्या, या समासात समर्थ आधी सांगतात की वस्त्रे शरीर सजवतात, पण चातुर्य अंतर सजवते. सगळ्यांना वाटते, आपल्याला लोकांनी चांगले म्हणावे. त्यासाठी तनाने मनाने झिजावे. लोकांचे अडलेले काम जेथे होते, तेथे लोक आपोआप ओढले जातात.