निवडक दासबोध ओव्या · Worldly Life Done Well
विषयजनित जें जें सुख · दासबोध ३.१०.६५-६७
विषयजनित जें जें सुख । तेथेंचि होतें परम दुःख । पूर्वीं गोड अंतीं शोक । नेमस्त आहे ॥ ६५॥ गळ गिळितां सुख वाटे । वोढून घेतां घसा फाटे । कां तें बापुडें मृग आपटे । चारा घेऊन पळतां ॥ ६६॥ तैसी विषयसुखाची गोडी । गोड वाटे परी ते कुडी । म्हणौनियां आवडी । रघुनाथीं धरावी ॥ ६७॥
मासा गळ गिळतो, तेव्हा त्याला सुख वाटते. पण गळ ओढला, की त्याचा घसा फाटतो. किंवा चारा घेऊन पळणारे बिचारे हरीण धडपडून आपटते. विषयांतून, म्हणजे इंद्रियांना सुख देणाऱ्या गोष्टींतून, उपजणारे प्रत्येक सुख तसेच आहे. तेथेच मोठे दुःख होते. आधी गोड आणि शेवटी शोक, हा नियमच आहे. ते गोड वाटते, पण ते कुडे, फसवे असते. म्हणून आपली आवड रघुनाथाच्या ठायी, श्रीरामाच्या ठायी धरावी. सर्वांचा आत्मा असलेल्या श्रीरामाला सोडून जे विषयांच्या मागे लागतात, त्यांना समाधान कुठले, असे समर्थ वैराग्याच्या या समासात आधी म्हणतात.