तुकारामांचे निवडक अभंग
अभंग १२६०: रवि दीप हीरा दाविती देखणें
रवि दीप हीरा दाविती देखणें । अदृश्य दर्शनें संतांचेनि ॥१॥ त्यांचा महिमा काय वर्णू मी पामर । न कळे तो साचार ब्रह्मादिकां ॥ध्रु.॥ तापली चंदन निववितो कुडी । त्रिगुण तो काढी संतसंग ॥२॥ मायबापें पिंड पाळियेला माया । जन्ममरण जाया संतसंग ॥३॥ संतांचे वचन वारी जन्मदुःख । मिष्टान्न तें भूकनिवारण ॥४॥ तुका ह्मणे जवळी न पाचारितां जावें । संतचरणीं भावें रिघावया ॥५॥
सूर्य, दिवा आणि हिरा दिसणारे तेवढेच दाखवतात; पण जे डोळ्यांना दिसत नाही, त्याचे दर्शन संतांमुळे घडते. त्यांचा महिमा मी पामर काय वर्णन करू? ब्रह्मदेवादी देवांनाही तो खरा कळत नाही. तापलेल्या देहाला चंदन थंड करते; संतसंग सत्त्व, रज, तम हे तिन्ही गुण काढून टाकतो. आई-बापांनी मायेने हा देह वाढवला; पण जन्म-मरण संपते ते संतसंगाने. गोड अन्न भूक भागवते, तसे संतांचे वचन जन्माचे दुःख दूर करते. तुकाराम महाराज म्हणतात, संतांनी बोलावले नाही, तरी त्यांच्याजवळ जावे, आणि भक्तिभावाने त्यांच्या चरणांशी शिरावे.