तुकारामांचे निवडक अभंग
अभंग ३८५६: देह तंव आहे प्रारब्धा अधीन
देह तंव आहे प्रारब्धा अधीन । याचा मी कां सीण वाहूं भार ॥१॥ सरो माझा काळ तुझिया चिंतनें । कायावाचामनें इच्छीतसें ॥ध्रु.॥ लाभ तो न दिसे याहूनि दुसरा । आणीक दातारा येणें जन्में ॥२॥ तुका ह्मणे आलों सोसीत संकटें । मी माझें वोखटें आहे देवा ॥३॥
हा देह तर प्रारब्धाच्या, म्हणजे पूर्वकर्मांनी ठरलेल्या भोगाच्या, अधीन आहे. मग त्याच्या कष्टांचे ओझे मी कशाला वाहू? देवा, माझा सगळा काळ तुझ्या चिंतनात सरावा, एवढीच माझी इच्छा आहे; शरीराने, वाणीने आणि मनाने मी हेच मागतो. हे दात्या, या जन्मात याहून दुसरा लाभ मला दिसत नाही. तुकाराम महाराज म्हणतात, देवा, आजवर मी संकटे सोसतच आलो आहे. हे मी आणि माझे, हेच वाईट आहे.