तुकारामांचे निवडक अभंग
अभंग ४४७१: आह्मी जातों आपुल्या गांवा
आह्मी जातों आपुल्या गांवा । आमुचा रामराम घ्यावा ॥१॥ तुमची आमची हे चि भेटीं । येथुनियां जन्मतुटी ॥ध्रु.॥ आतां असों द्यावी दया । तुमच्या लागतसें पायां ॥२॥ येतां निजधामीं कोणी । विठ्ठलविठ्ठल बोला वाणी ॥३॥ रामकृष्ण मुखीं बोला । तुका जातो वैकुंठाला ॥४॥
आम्ही आपल्या गावाला जातो. आमचा रामराम घ्या. तुमची आमची ही शेवटचीच भेट; इथून जन्माचे नाते तुटले. आता आमच्यावर दया असू द्या; मी तुमच्या पाया पडतो. निजधामी, त्या खऱ्या घरी कोणाला यायचे असेल, तर वाणीने विठ्ठल विठ्ठल बोला. मुखाने राम-कृष्ण म्हणा. तुकाराम महाराज सांगतात, हा तुका वैकुंठाला चालला. परंपरेनुसार इसवी सन १६५० मध्ये, फाल्गुन वद्य द्वितीयेला, तुकोबा देहूहून वैकुंठाला गेले. तो दिवस आजही तुकाराम बीज म्हणून पाळला जातो, आणि हा अभंग त्या निरोपाच्या वेळचा मानला जातो. आपला गाव म्हणजे वैकुंठ, विष्णूचे धाम; रामराम म्हणजे निरोपाचा नमस्कार.