चाणक्य नीति · Fate, Worship and Liberation
पृथ्वीला भार
मांसभक्षैः सुरापानैर्मूर्खैश्चाक्षरवर्जितैः । पशुभिः पुरुषाकारैर्भाराक्रान्ता हि मेदिनी ॥
“मांस खाणारे, दारू पिणारे, मूर्ख, आणि ज्यांना अक्षरओळख नाही ते: हे माणसाच्या रूपातले पशू आहेत, आणि त्यांच्या भाराने पृथ्वी दबून गेली आहे.” जुन्या कथांमध्ये पृथ्वी ही एक देवी आहे. ती सगळ्या जिवांचा भार वाहते, आणि दुष्टांचा भार असह्य झाला, की देवांकडे गाऱ्हाणे घेऊन जाते. हा श्लोक त्याच्या काळातल्या ब्राह्मणी शिकवणीचा आवाज आहे. त्या शिकवणीत शुद्ध आचरणाच्या माणसाला मांस आणि मद्य वर्ज्य होते, आणि अक्षरविद्या हा विद्वानाचा अभिमान होता. त्या काळी बहुतेकांना वाचता येत नसे. श्लोक त्यांना मांस खाणाऱ्यांच्या आणि दारू पिणाऱ्यांच्या पंक्तीला बसवतो, आणि सगळ्यांनाच पशू ठरवतो. अध्याय ८, श्लोक २२.