चाणक्य नीति · Fate, Worship and Liberation
एका झाडावरचे पक्षी
एकवृक्षसमारूढा नानावर्णा विहङ्गमाः । प्रभाते दिक्षु दशसु यान्ति का तत्र वेदना ॥
“अनेक रंगांचे पक्षी एकाच झाडावर एकत्र बसतात. पहाट झाली, की ते दहा दिशांना उडून जातात. त्यात दुःख करण्यासारखे काय आहे?” दहा दिशा म्हणजे चार मुख्य दिशा, त्यांच्या मधल्या चार उपदिशा, आणि वर आणि खाली: जेवढ्या वाटा आहेत, त्या सगळ्या. मृत्यूविषयीच्या वचनांमध्ये हे झाड सहजच घरासारखे वाटते. पक्षी एका रात्रीपुरते झाड वाटून घेतात, तशी वेगवेगळ्या स्वभावांची माणसे आयुष्यभर एकाच छपराखाली राहतात. वेळ आली, की प्रत्येक जण आपल्या वाटेने निघून जातो. पहाटे पक्षी शोक करत नाहीत. रात्रीच्या मुक्कामात उडून जाणे आधीपासूनच ठरलेले होते. माणसांनीही आपल्या ताटातुटीकडे त्याच नजरेने पाहावे, असे हा श्लोक सांगतो. अध्याय १०, श्लोक १५.