चाणक्य नीति · Fate, Worship and Liberation
देव भावात असतो
न देवो विद्यते काष्ठे न पाषाणे न मृन्मये । भावे हि विद्यते देवस्तस्माद्भावो हि कारणम् ॥
“देव लाकडात नसतो, दगडात नसतो, मातीतही नसतो. देव भावात असतो. म्हणून भाव हेच कारण आहे.” हा श्लोक मूर्तीला नकार देत नाही. तो एवढेच सांगतो: उपासकाला तिथे जो देव भेटतो, तो त्याच्याच मनाने तिथे आणलेला असतो. केवळ सवयीने पूजलेली कोरीव मूर्ती म्हणजे लाकूड आणि दगड. पण त्याच मूर्तीपुढे एखादी आई मनापासून दिवा लावते, तेव्हा त्या आईसाठी त्या मूर्तीत देव असतो. हा फरक भावाचा आहे, आणि शेवटची ओळ ते स्पष्टच सांगते: भाव हेच कारण. अध्याय ८, श्लोक १२.