चाणक्य नीति · Fate, Worship and Liberation
संतोषाचा आसरा
ईप्सितं मनसः सर्वं कस्य सम्पद्यते सुखम् । दैवायत्तं यतः सर्वं तस्मात्सन्तोषमाश्रयेत् ॥
“मनातली प्रत्येक इच्छा कोणाची पूर्ण होते? हवे तेवढे सुख कोणाला मिळते? सगळे दैवाच्या हाती आहे; म्हणून संतोषाचा आश्रय घ्यावा.” माणूस कितीही श्रीमंत किंवा सत्ताधीश असला, तरी त्याला हवे ते सगळे मिळत नाही. ज्याच्याकडे धन आहे, त्याला पुत्र हवे असतात; ज्याला पुत्र आहेत, त्याला ते भरभराटीला यावेत असे वाटते. ही यादी कधीच संपत नाही. फळ दैवाच्या हाती असेल, तर जे मिळाले नाही त्याचा घोर लावून घेतल्याने उणिवेत दुःखाचीच भर पडते. संतोष हा एकच आसरा उरतो. श्लोक म्हणतो, संतोषाचा “आश्रय घ्यावा”: पावसात माणूस घराचा आसरा घेतो, तसा. अध्याय १३, श्लोक १४.