चाणक्य नीति · Fate, Worship and Liberation
वासरू आईलाच शोधते
यथा धेनुसहस्रेषु वत्सो गच्छति मातरम् । तथा यच्च कृतं कर्म कर्तारमनुगच्छति ॥
“हजारो गायींमधूनही वासरू आपल्या आईकडेच जाते; तसेच केलेले कर्म कर्त्याच्याच मागे जाते.” संध्याकाळी गाईगुरे घरी परतताना ज्याने पाहिली आहेत, त्याला हे चित्र ओळखीचे आहे. गायी एकमेकींना खेटून गर्दी करतात; परक्याच्या डोळ्यांना त्या सगळ्या सारख्याच दिसतात. तरी वासराला सोडले, की ते एकाच गायीकडे धावते, दुसऱ्या कोणाकडे नाही. कर्माचेही तसेच. असंख्य माणसांच्या असंख्य कर्मांमधून प्रत्येक कर्म आपल्या कर्त्याला शोधून काढते, या जन्मी किंवा पुढच्या. ते गर्दीत हरवत नाही, चुकीच्या माणसाकडे जात नाही, आणि कर्त्याला कळपात लपता येत नाही. अध्याय १३, श्लोक १५.