चाणक्य नीति · Fate, Worship and Liberation
शरीर धडधाकट असेपर्यंत
यावत्स्वस्थो ह्ययं देहो यावन्मृत्युश्च दूरतः । तावदात्महितं कुर्यात्प्राणान्ते किं करिष्यति ॥
“जोपर्यंत हे शरीर निरोगी आहे, आणि मृत्यू दूर आहे, तोपर्यंत तू आपले आत्महित साधून घे. प्राण जायची वेळ आली, की मग काय करणार?” आत्महित म्हणजे या जन्मापलीकडेही आत्म्याच्या उपयोगी पडणाऱ्या गोष्टी: धर्म, उपासना आणि दान. रघुनाथजी हे “आपल्या आत्म्याचा उद्धार करण्याचा प्रयत्न कर” असे देतात. माणसे अशा गोष्टी म्हातारपणावर ढकलतात: मुले मार्गी लागली आणि कर्जे फिटली, की करू. पण म्हातारपण येते ते अधू डोळे, विसरभोळेपणा, आणि उपवास-तीर्थयात्रा न झेपणारे दुबळे शरीर घेऊन. आणि मृत्यू म्हातारपणाची वाट पाहीलच, असेही नाही. घराला आग लागल्यावर विहीर खणता येत नाही. अध्याय ४, श्लोक ४.