चाणक्य नीति · Friends, Foes and Company
प्रत्येक डोंगरावर नाही
शैले शैले न माणिक्यं मौक्तिकं न गजे गजे । साधवो न हि सर्वत्र चन्दनं न वने वने ॥
“प्रत्येक डोंगरावर माणिक नसते, आणि प्रत्येक हत्तीत मोती नसतो. प्रत्येक रानात चंदन नसते, आणि सज्जन सगळीकडे सापडत नाहीत.” मुद्दा शेवटच्या ओळीत आहे: आधी सांगितलेल्या मौल्यवान वस्तूंइतकीच चांगली माणसे दुर्मीळ आहेत. माणिक थोड्याच डोंगरांतून मिळते, आणि सुगंधी चंदन दक्षिणेतल्या थोड्याच रानांत. एखाद्या दुर्मीळ हत्तीच्या मस्तकात मोती वाढतो, अशी जुनी समजूत होती. प्रत्येक गावात किंवा प्रत्येक कार्यालयात खरा सज्जन भेटेल, अशी अपेक्षा ठेवू नकोस; प्रत्येक डोंगरावर माणिक मिळत नाही, तसेच हे. मित्र, भागीदार किंवा शेजारी म्हणून असा माणूस भेटला, तर तुला काहीतरी दुर्मीळ गवसले आहे. अध्याय २, श्लोक ९.