चाणक्य नीति · Friends, Foes and Company
दक्षिणा, विद्या, वणवा
गृहीत्वा दक्षिणां विप्रास्त्यजन्ति यजमानकम् । प्राप्तविद्या गुरुं शिष्या दग्धारण्यं मृगास्तथा ॥
यादी पुढे चालू राहते. “दक्षिणा मिळाली की ब्राह्मण यजमानाला सोडतात, विद्या मिळाली की शिष्य गुरूला सोडतात, आणि जळलेले रान हरणे सोडतात.” पुरोहित यजमानाच्या घरी विधी करतो, शेवटी दक्षिणा घेतो, आणि घरी जातो. शिष्य वर्षानुवर्षे गुरूची सेवा करतो, आणि विद्या पूर्ण झाली की निघून जातो. जळलेल्या रानात ना गवत उरते ना सावली, म्हणून हरणे ते सोडतात. प्रत्येक नाते एका हेतूसाठी जोडलेले असते, आणि कोणतेही त्या हेतूपलीकडे टिकत नाही. यजमान, गुरू आणि रान यांच्याकडे देण्यासारखे काही उरले नाही, की लोक त्यांना सोडून जातात. अध्याय २, श्लोक १८.