चाणक्य नीति · Friends, Foes and Company
कधीच गोड न होणारे इंद्रावण
वयसः परिणामेऽपि यः खलः खल एव सः । सम्पक्वमपि माधुर्यं नोपयातीन्द्रवारुणम् ॥
“वय उलटले तरी जो दुष्ट, तो दुष्टच राहतो. इंद्रावण कितीही पिकले, तरी गोड होत नाही.” संस्कृतमधले फळ आहे इंद्रवारुणी; मराठीत त्याला इंद्रावण म्हणतात. हे रानात वाढणाऱ्या वेलाचे, भोपळ्याच्या जातीचे फळ. पिकल्यावर ते पिवळेधमक आणि देखणे दिसते, पण आतून पूर्ण कडू असते. बहुतेक फळे पिकतात तशी गोड होतात, आणि माणसेही वयाबरोबर मवाळ होतील, अशी अपेक्षा असते. दुर्जनाविषयी श्लोक दोन्ही नाकारतो. वर्षे त्याला पांढरे केस देतात, कदाचित मृदू आवाजही; पण मृदू मन देत नाहीत. म्हातारा ठग म्हणजे अधिक सराव झालेला ठग. अध्याय १२, श्लोक २३.