चाणक्य नीति · Home and Family
एक वाळलेले झाड पेटले की
एकेन शुष्कवृक्षेण दह्यमानेन वह्निना । दह्यते तद्वनं सर्वं कुपुत्रेण कुलं यथा ॥
“एकच वाळलेले झाड पेटले, की सगळे वन जळते. तसाच एक वाईट पुत्र सगळे कुळ जाळतो.” वाळलेल्या रानात आग झाडाझाडावरून उड्या घेत जाते. एक झाड पेटले, की काहीच सुरक्षित राहत नाही. वाईट पुत्राचा नाश कधीच त्याच्यापुरता राहत नाही. त्याच्या कर्जापायी सावकार घराच्या दारात येऊन उभे राहतात. त्याच्या गुन्ह्यांनी बापाच्या नावाला काळिमा लागतो, आणि ज्या बहिणीचा भाऊ बदनाम, तिचे लग्न जमणे कठीण होते. त्याने उकरून काढलेली भांडणे सगळ्या नातलगांना लढावी लागतात. आधीच्या श्लोकाशेजारी ठेवून वाचले, की दोन्ही श्लोक मिळून एकच मुद्दा मांडतात. एक पुत्र आपल्या घराण्याचे नाव मोठे करू शकतो, किंवा ते जाळून राख करू शकतो. अध्याय ३, श्लोक १५.