चाणक्य नीति · Kings and Statecraft
चार वैरे आणि त्यांची किंमत
आप्तद्वेषाद्भवेन्मृत्युः परद्वेषाद्धनक्षयः । राजद्वेषाद्भवेन्नाशो ब्रह्मद्वेषात्कुलक्षयः ॥
“आप्तांशी वैर केल्याने मृत्यू येतो, आणि परक्यांशी वैर केल्याने धनाचा नाश होतो. राजाशी वैर केल्याने सर्वनाश होतो, आणि ब्राह्मणांशी वैर केल्याने कुळाचा नाश.” आप्त म्हणजे आपले वडीलधारे आणि आपले नातेवाईक, ज्यांच्यावर आपण सर्वांत जास्त विश्वास ठेवतो. त्यांना आपल्या सवयी आणि आपल्या कमकुवत जागा माहीत असतात. वैरी झालेल्या भावाला आपण केव्हा प्रवासाला निघतो आणि पैसे कुठे ठेवतो, हे ठाऊक असते. त्याचा द्वेष थेट आपल्या जिवावर उठू शकतो. परक्यांशी भांडणाची किंमत कमी असते: खटल्यांत आणि बुडालेल्या व्यापारात जाणारा पैसा. राजा सगळे हिरावून घेऊ शकतो: जमीन, घर, स्वातंत्र्य, प्राण. ब्राह्मणाची भीती सर्वांत जास्त वाटे, कारण त्याचा शाप पिढ्यानपिढ्या पोहोचतो, असे मानले जाई. महाभारतात कृष्णाच्या स्वतःच्या कुळाने, यादवांनी, काही ऋषींची थट्टा केली, आणि ऋषींनी त्यांना शाप दिला. कालांतराने सगळ्या यादवकुळाने स्वतःच स्वतःचा नाश करून घेतला. अध्याय १०, श्लोक ११.